LR en PC Slagharen

Instructie

Petra Willemsen

Ik ben Petra Willemsen en geef les op de woensdag,- en donderdagavond.

Mijn “paardenleven” begon al vroeg. Toen ik heel klein was mocht ik af en toe op de pony van mijn zus en eenmaal besmet is het virus niet meer over gegaan. Deze pony Heidi hebben we erg lang gehad en daar heb ik ook op leren pony rijden.

Daarna heb ik met 2 pony’s wedstrijden gereden. Met de ene pony werd ik M1 dressuur en met de andere pony Z2 dressuur. Met deze pony mocht ik zelfs mijn laatste jaar bij de pony’s naar de Nederlandse kampioenschappen in de Z2 waar we mooi 5e werden.Daarna ben ik over gegaan op de paarden. Mijn eerste eigen paard was Romygic die ik zelf zadelmak heb gemaakt en tot de Z2 dressuur heb gereden en het M springen. Dit paard was toen 9 jaar en die hebben we verkocht.

Op dit moment heb ik een heel fijn paard Barossi genaamd hij liep Z dressuur en B springen. Met hem ben ik al een paar keer kringkampioen geworden en reserve kampioen in de L2 dressuur met de drentse kampioenschappen. Helaas is hij door een ongeluk een poos uit de running. Verder heb ik tussen door nog paarden gestart van verschillende stallen waar ik heb gewerkt. Ik heb 7 jaar gewerkt bij Albert Zoer waar ik op spring gebied erg veel heb geleerd. Verder heb ik merrietest gereden waar ik veel geleerd heb over het opleiden van jonge paarden. Ook heb ik de 4 jarige opleiding paardenhouderij gedaan in Zwolle waar ik ook zeker praktische kennis op heb gedaan. Ik ben gediplomeerd jurylid voor de klasse B en L dressuur. Verder hoop ik natuurlijk dat jullie veel van me zullen leren in de lessen en heel veel plezier hebben.

Jolanda Arends-Strijker

Ik ben Jolanda Arends-Strijker, 45 jaar en geef les op de dinsdagavond.

Al heel jong (6 jaar) wilde ik graag paardrijden, mijn ouders vonden dit maar niks in het begin, ik kom dus helemaal niet uit een ‘paardenfamilie’. Uiteindelijk mocht ik een keer met een vriendinnetje mee naar de manege en heb ik een les mee mogen rijden. Ik vond het geweldig en heb mijn ouders de oren van het hoofd gezeurd, net zo lang tot ik op paardrijles mocht.

Daar op de manege is het allemaal begonnen, wat een leuke tijd hebben we daar gehad zeg! Eerst natuurlijk 1x in de week les, af en toe een buitenritje of een wedstrijdje. Toen ik wat ouder werd waren we met een groepje elk vrije moment op de manege te vinden. Voeren, stallen mesten, pony’s rijden, zadelmak maken, buitenritten begeleiden, je kan het zo gek niet bedenken en we deden het. Uiteindelijk wilde ik toch graag meer……. wedstrijden rijden en verder komen in de sport leek me geweldig. Maar ja, een eigen pony zat er niet in helaas. Uiteindelijk kreeg ik een ‘verzorgpony’ die ik als mijn eigen pony mocht beschouwen. Ik heb hem zelf zadelmak gemaakt en uiteindelijk doorgereden tot het M springen en L2 dressuur. Toen ik te groot werd is hij verkocht en heb ik van mijn spaargeld mijn eerste eigen paard gekocht. Met dit paard heb ik veel beleeft, hij was niet zo makkelijk en ik heb er heeeeel vaak naast gelegen, ook nog steeds toen hij al wat verder opgeleid was. Toch heb ik hem gehouden en hij heeft met mij alle Orun instructie opleidingen doorlopen, heeft mij naar het ZZ licht dressuur gebracht en we hebben L gesprongen, ook hebben we eindeloos veel buitenritten gemaakt. Echt mijn maatje dus. In tussentijd ben na een opleiding toch mijn hart gaan volgen en ben gaan werken “in de paarden”. Veel les geven, op heel veel verschillende niveaus, en paarden gaan rijden voor anderen. Het opleiden van jonge paarden vond ik daarin het leukst om te doen.

Ik vind het belangrijk in de paardensport en dus ook in het les geven dat de basis er goed in zit bij zowel de ruiter/amazone als de paarden/pony’s. Hier zal bij mij ook veel aandacht voor zijn. Als deze goed is, komt de rest uiteindelijk ook. Daarnaast vind ik het plezier in het rijden ook erg belangrijk, dit geldt voor iedereen, van recreatie-ruiter tot de ambitieuze ruiter die echt verder wil komen in de sport.

Na 10 jaar in de paarden te hebben gewerkt, heb ik besloten dat ik dit niet mijn hele leven full-time wilde doen. Ik ben op mijn 30e weer naar school gegaan en heb versneld mijn SPH diploma gehaald. Ik werk nu part-time in de gehandicapten zorg als trajectbegeleidster en daarnaast zijn de paarden/pony’s, het les geven en alles wat daar bij hoort, weer wat meer de uit de hand gelopen hobby. Inmiddels hebben we een dochter, Lynn, die net als ik helemaal gek is van de paarden. Kan natuurlijk ook bijna niet anders als je zo’n moeder hebt……..
Lynn is erg fanatiek, en rijdt het liefst eventing. (samengestelde wedstrijdsport) Met haar ga ik altijd overal mee naar toe en daar gaat op dit moment veel van mijn vrije tijd in zitten. Zelf rijd ik hierdoor niet meer heel fanatiek en ook geen wedstrijden meer. Wel help ik Lynn bij het trainen van haar pony’s en rijd ze als zei even geen tijd heeft. Het duurt niet zo heel lang meer en dan zal ze over moeten naar de paarden, dan kunnen we misschien weer samen op concours…… wie weet.